Jesienny witraż

01/12/2012 (aktualizacja: 07/03/2020)

W Borkowicach, już od kilku lat Siostra Natalia Paś, Misjonarka Benedyktynka, prowadzi grupę pasjonatów sztuki układania kwiatów. Jej program opiera się na założeniach tynieckiej ikebany – tynike, o której mieliśmy już okazję pisać. Prace grupy oraz jej mentora O. Hieronima były w tym roku już dwukrotnie prezentowane na wystawach, a ostatnia z nich odbyła się pod nazwą „Jesienny witraż”. Podczas wystawy można było przyglądnąć się nowatorskiemu, modułowemu systemowi mocowania kwiatów w naczyniach – „tynike ikra”, który był wykorzystywany w kompozycjach.

Wystawę otwierało kilka prac o wspólnym temacie, jakim były „Jesienne światła”. Wśród nich był więc „Księżyc”, którego tarczę zrobiono z blaszek nasiennych miesięcznicy, były też „Gwiazdy” utworzone z dwóch rodzajów lampionów: wiszących i stojących. Nad głowami zwiedzających zawieszono pionowe tekturowe paski, które pomalowane farbą, z doklejonymi liśćmi tworzyły pracę „Liście w locie”.

Każda z prac niesie jakieś przesłanie i ma swoją symbolikę, a żaden element kompozycji nie jest przypadkowy. Tym razem pozwolono widzom na własną interpretację i nie podano gotowego rozwiązania – opisów prac nie było. Odwiedzający zostali w ten sposób zaproszeni do współtworzenia wystawy. Sami mogli wpisywać na białych, pustych kartkach tytuły prac.

„Księżyc”

„Gwiazdy”

„Liście w locie” i „Gwiazdy”

Dopiero po zakończeniu wystawy przygotowano album, w którym znalazły się tradycyjne już opisy i interpretacje poszczególnych prac.
A wśród nich zobaczymy cały obraz cyklu, który w przyrodzie codziennie się odbywa. Praca „Poranne mgły” przywołuje widok powoli budzącego się dnia, z kolei w pracy Marii Piskorz widzimy „Słońce” przykryte obłokiem. Praca O. Hieronima natomiast nie zapowiada najlepszej pogody, to „Wiatr”, który przyniósł lejący z małej chmury „Deszcz” w postaci pracy siostry Natalii. Kolejna praca Agnieszki Zaręba to „Altana”. Tu najważniejsza jest zapowiedź nowego życia, ukryta w nasionach roślin zebranych do koszyka. Okno altany to prawdziwy koncert ciepłych barw, kontrastowy dla widoku pierwszego ataku zimy. W zakonczenie dnia wprowadza nas praca „Gasnący dzień” Katarzyny Polak – pokazuje gasnące barwy jesieni i jej obfite owoce, a także wiatr wpisany w strąki robinii akacjowej.

„Deszcz” S. Natalia

„Gasnący dzień” Katarzyna Polak

„Altana” Agnieszka Zaręba

Praca O.Hieronima, „świecznik wigilijny”

Na zakończenie praca O.Hieronima, „świecznik wigilijny”. Kiedy nadchodzi ta specjalna noc, Wigilia, wraz z pierwszą gwiazdką zbiera ona wszystkich chrześcijan przy wspólnym wigilijnym stole. W niej ukryta jest sama teologia. Sosna – symbol Bożej natury Jezusa Chrystusa (najniższy element pracy) obrazuje zejście Syna Bożego na Ziemię. Dostaje ona specjalną asystę: świecę, która spalając się będzie podkreślała zejście światła. Asysty roślinne to biala róża (związek ze światlem i wolnością od grzechu) oraz czerwona, ktora jest symbolem przejścia w ludzkiej naturze (ciało i krew). Gałązki dzikiej roży i tarniny zapowiadają udział Chrystusa w ludzkich cierpieniach. Modrzew zaś, materiał budowlany polskich domow, to znak zamieszkania Boga między nami. Najwyżej w kompozycji idą trawy – symbol nas, ludzi kruchych i słabych, ale wezwanych do dawania świadectwa Prawdzie (światło świecy dzięki trawom będzie podnoszone wyżej, nawet wtedy, kiedy świeca się wytopi niżej). Jest to również ukazanie celu przyjścia Chrystusa – przemiana człowieka i wprowadzenie go do Domu Ojca.

Zapraszamy już wkrótce do oglądania tych unikatowych prac. Albumy z wystaw będzie można oglądać na stronie: www.benedyktyni.eu