
Droga kwiatu z Afryki i Ameryki Południowej do polskiej kwiaciarni. Kto odpowiada za jego jakość?
Od plantacji w Kenii lub Ekwadorze do polskiej kwiaciarni kwiaty przechodzą przez wiele etapów transportu i dystrybucji. Sprawdzamy, co wpływa na ich kondycję, dlaczego kontrola temperatury ma znaczenie i jak ustala się odpowiedzialność, gdy dostawa nie spełnia oczekiwań.
17/11/2026 (aktualizacja: 17/11/2026)
Róża wyhodowana w Kenii lub Ekwadorze może trafić do polskiej kwiaciarni po przebyciu kilku tysięcy kilometrów. W tym czasie przechodzi przez sortowanie, pakowanie, transport, odprawę importową i kolejne etapy dystrybucji. Część kwiatów trafia do Europy przez holenderskie centra handlowe, inne są kierowane bezpośrednio do importerów i odbiorców hurtowych.
Droga od producenta do florysty może przebiegać różnie, ale jej przebieg ma znaczenie dla późniejszej trwałości kwiatów. O jakości nie decyduje wyłącznie gospodarstwo, z którego pochodzą. Wpływają na nią także warunki panujące podczas transportu i przechowywania.
Pierwszy etap zaczyna się jeszcze na plantacji
Kenia, Etiopia, Ekwador i Kolumbia należą do ważnych dostawców kwiatów ciętych na rynek europejski. Sprzyjające warunki klimatyczne, położenie gospodarstw oraz rozwinięta infrastruktura eksportowa umożliwiają tam produkcję przez znaczną część roku.
Kwiaty przeznaczone na dalekie rynki zbierane są w określonym stadium rozwoju. W przypadku róż znaczenie mają między innymi odmiana, stopień otwarcia pąka, długość i sztywność łodygi oraz wymagania odbiorcy. Następnie kwiaty są sortowane, wiązane i pakowane zgodnie ze specyfikacją zamówienia.
Po zbiorze konieczne jest ograniczenie procesów powodujących pogarszanie jakości. Schładzanie zmniejsza tempo oddychania roślin i utraty wody. Równie istotne są higiena, sposób pakowania i czas, jaki upływa pomiędzy zbiorem a rozpoczęciem transportu.
Kwiaty mogą być przewożone bez dostępu do wody, w odpowiednich opakowaniach. Nie oznacza to jednak, że wszystkie gatunki dobrze znoszą taki sam sposób transportu. Warunki powinny być dostosowane do konkretnego materiału.
Samolot, odprawa i europejskie centrum dystrybucji
Duża część kwiatów eksportowanych z Afryki Wschodniej i Ameryki Południowej do Europy jest przewożona samolotami. Transport lotniczy skraca czas dostawy, ale wymaga sprawnej organizacji przewozu z gospodarstwa na lotnisko, obsługi ładunku oraz dalszego transportu po przylocie.
W międzynarodowym handlu rozwijany jest również transport morski w kontenerach chłodniczych. Wymaga on szczególnie starannego przygotowania towaru i kontroli temperatury, ponieważ przewóz trwa znacznie dłużej.
Kwiaty spoza Unii Europejskiej podlegają wymaganiom fitosanitarnym. Eksporter musi zadbać o odpowiednie dokumenty, a przesyłka przechodzi kontrole przewidziane dla danego rodzaju towaru i kraju pochodzenia. Celem tych procedur jest przede wszystkim ograniczenie ryzyka wprowadzania organizmów szkodliwych dla roślin.
Po dopuszczeniu do obrotu kwiaty mogą trafić do holenderskich importerów, centrów dystrybucyjnych, na aukcje lub bezpośrednio do odbiorców hurtowych. Holandia pozostaje ważnym ośrodkiem międzynarodowego handlu, ale nie każdy kwiat importowany przez polską firmę musi przechodzić przez aukcję Royal FloraHolland.
Istnieją również modele zakupów bezpośrednio u producentów, z wykorzystaniem firm organizujących transport i formalności importowe.
Gdzie może pogorszyć się jakość?
Jednym z największych zagrożeń jest przerwanie właściwych warunków przechowywania. Zbyt wysoka temperatura przyspiesza procesy fizjologiczne, zwiększa utratę wody i może skracać trwałość kwiatów po dostarczeniu do odbiorcy.
Problem może pojawić się na plantacji, podczas przeładunku, w magazynie importera albo w ostatnim etapie transportu do hurtowni. Także zbyt niska temperatura jest niebezpieczna dla niektórych gatunków wrażliwych na chłód.
Kwiaty mogą wyglądać prawidłowo w chwili odbioru, mimo że wcześniej były przechowywane w niekorzystnych warunkach. Konsekwencje nie zawsze są widoczne natychmiast. Mogą ujawnić się podczas rozwijania pąków albo dopiero u klienta.
Dlatego coraz większe znaczenie mają rejestratory temperatury i dokumentowanie warunków przewozu. Pozwalają one sprawdzić, w którym momencie przesyłka została narażona na niepożądane warunki. Sam zapis temperatury nie rozstrzyga jednak wszystkich przyczyn pogorszenia jakości.
Kto odpowiada, gdy kwiaty nie spełniają oczekiwań?
Odpowiedzialność za konkretną dostawę zależy od warunków umowy, sposobu transportu i momentu przejścia ryzyka pomiędzy uczestnikami transakcji. Producent odpowiada za właściwe przygotowanie i zgodność towaru z uzgodnioną specyfikacją w zakresie wynikającym z umowy. Przewoźnik odpowiada za realizację powierzonych mu usług na uzgodnionych warunkach, a importer i hurtownik mają własne obowiązki wobec swoich kontrahentów.
Nie można więc automatycznie przypisać każdej szkody plantacji albo firmie transportowej. Ustalenie przyczyny wymaga informacji o stanie kwiatów i warunkach ich przemieszczania.
Dla florysty najważniejsze pozostaje odpowiednie udokumentowanie problemu i szybkie zgłoszenie reklamacji bezpośredniemu sprzedawcy. Zdjęcia opakowań, oznaczeń partii, kondycji kwiatów i wykrytych uszkodzeń mogą ułatwić ocenę zgłoszenia. Warto również znać uzgodniony termin i procedurę reklamacyjną.
Międzynarodowy handel daje polskim kwiaciarniom dostęp do bardzo szerokiego asortymentu. Odległość nie przesądza jednak o jakości kwiatów. Dużo zależy od tego, jak zorganizowano wszystkie etapy ich drogi – od cięcia na plantacji po dostarczenie do miejsca sprzedaży.



